Incidentally insights 1
Patrick Ceyssens

Incidentally Insights #1

Zwarte Spierebeek
,

Kunstwerk


In dit gerasterde beeld in cortenstaal (4,5 bij 2,2 meter) laten we herinneringen aan het landschap samensmelten met het huidige natuurschoon. We zien referenties naar een prehistorische nederzetting, naar een riviertje waar Spiere zijn naam aan dankt, naar vondsten uit verschillende periodes… Veel geromantiseerde herinneringsbeelden hangen als foto of schilderij aan onze muren, maar de combinatie van herinnering en heden roept zoveel meer op. Dit hybride, transparante beeld beweegt voortdurend. Het wisselt tussen seizoenen, dag en nacht, tijd en herinnering. Ons bewustzijn organiseert de indrukken die binnenkomen tot andere mentale beelden en denkbeelden. Wat is de afstand tussen het zichtbare en het denkbare? De vertes, betekenis en perspectieven mengen zich met de gedachtenis van het beeld. Fotografisch komt het gecombineerde beeld misschien nog het best tot zijn recht, want een camera zal het raster anders verwerken dan ons blote oog. Het beeld is vanuit elke positie en op elk moment ook anders. Daardoor krijgt elke toeschouwer een unieke kijk: een inzicht als inspiratie voor een puur individuele interpretatie ten opzichte van een gelaagde afbeelding. De toeschouwer wordt zo zelf kunstenaar.

Locatie


Spiere-Helkijn wordt begrensd door de Schelde en het Spierekanaal. Beide waterlopen bakenen de natuurlijke grens met Wallonië af. Het Spierekanaal werd in 1839 gegraven in de vallei van de sterk meanderende Zwarte Spierebeek om de Schelde met de Deule te verbinden. Het kanaal is 8,4 kilometer lang, 16 meter breed en maximaal 1,8 meter diep. Over het kanaal werden vooral kolen van Henegouwen naar Frankrijk vervoerd. De achteruitgang van de kolenindustrie betekende het doodvonnis voor het kanaal. De laatste boot passeerde er in 1983. De sluizen werden geblokkeerd en scheepvaart werd onmogelijk. Tussen 2008 en 2011 werd het Spierekanaal gerestaureerd, zodat toeristen het opnieuw kunnen bevaren. Een idyllisch decor waar heden en verleden in mekaar vloeien.

Kunstenaar


Patrick Ceyssens verstaat als geen ander de kunst om de onderhuidse werking van beelden voelbaar te maken. Twee rode draden verstrengelen zich door zijn oeuvre: enerzijds snijdt hij het thema van de herinnering en haar bedrieglijke betovering aan, anderzijds verliest zijn werk zich net niet in melancholie en romantiek omdat hij steevast voor een verstoring of een breuk zorgt. De werking van het beeld is daarbij niet meer te scheiden van die van het geheugen. De geest wordt ons enige canvas. Patrick Ceyssens stelt tentoon in binnen- en buitenland en doceert beeldende kunst en beeldanalyse aan diverse hogescholen en universiteiten.